The great Californian coast

Op het moment van schrijven is het al negen maanden geleden dat ik terug kwam van vakantie. Terwijl ik bijna alle andere vakantie blogs al in juli 2017 schreef, lukte het me niet om een laatste blog te schrijven. Ik heb in de afgelopen tijd vrij weinig op mijn blog geschreven over welk onderwerp dan ook. Ik wist ineens niet meer wat ik nou echt leuk vond. Nu ik dit een aantal maanden later lees voel ik mij een ontzettende aansteller, nu kan ik eindelijk leuke dingen doen en heb ik vrijheid, lijkt ineens alles moeilijk.

Al was mijn reis naar Amerika maar van korte duur, het heeft zeker iets in gang gezet. Positief gezien ben ik in het afgelopen jaar ontzettend veranderd en durf ik wel te zeggen dat ik sterker en zelfverzekerder in mijn schoenen sta. Dat is iets wat ik jou als lezer ook wil meegeven, durf het aan!
Ik heb uitgevonden wat ik het allerleukste vind om te doen namelijk reizen en fotografie, wat tegelijkertijd ook wel lastige hobby’s zijn maar bij beiden staat centraal: nieuwe dingen uitvinden. In de tussentijd heb ik de stap gezet om eindelijk een nieuwe studie te gaan volgen, ik hoef alleen de toelatingstoetsen nog maar te halen. (Makkelijker gezegd dan gedaan.) Om mijn sentimentele verhaaltje blij af te sluiten; zondag mag ik weer, dan begint mijn nieuwe reis! Daarom sluiten we vandaag de USA-serie af met de kust van Californië!


Op de laatste dag had onze tourguide weer een leuke verrassing bedacht, ontbijt bij een American diner. De meeste tours werken met het ‘food kitty’ systeem. Je levert $10 dollar per dag in en daar wordt eten van gekocht, wat je aan het eind overhoudt, daar ga je van uit eten of wordt weer verdeeld over de groep. Zo dus ook bij ons ontbijt, er was een enorm menu om uit te kiezen. Het lijkt misschien niet veel maar er is geen enkel menu wat je helemaal op krijgt, in ieder geval geen van ons. Verder kon je nog kiezen uit milkshakes, deze zijn ENORM, je krijgt een grote beker maar daar hoort ook nog een shaker gevuld met milkshake bij. Ik kan je verzekeren dat ik veel eet en dit kreeg zelfs ik niet op.


Na het ontbijt reden we verder naar een van onze laatste stops. De originele route zou langs de Bixby Creek Bridge gaan aan de kust van de Big Sur maar deze was helaas eerder het jaar in elkaar gestort. Ik vond het erg jammer want dat had ik graag gezien maar we zien wel wat de toekomst brengt.
Deze route zou ons ook langs San Louis Obispo leiden maar in plaats daarvan besloten we naar Monterey te gaan. Monterey ligt aan een baai en er hangt een vrij lieflijke sfeer. Er is genoeg te doen zoals een bezoek te brengen aan het Aquarium, een bezoek aan Cannery Row of naar het Dalí museum. Zelf ben ik langs Cannery Row geweest waar ze een tal aan leuke winkeltjes hebben, ook is er nog veel te zien van de oude fabrieken waar vroeger sardines verpakt werden. Erg leuke stad waar ik nog eens hoop terug te komen.

Pacific park.

Santa Monica is de allerlaatste tussenstop van onze vakantie, om te janken. Ik had hier wel voor eeuwig willen blijven. Dit punt is tevens ons tweede en laatste ontmoeting met Route 66, dit is namelijk het einde van de route. Er is geen beter einde van de reis dan een bezoek aan de Santa Monica pier. Een pier met een amusementspark, muziek evenementen en een oneindige keuze aan eetgelegenheden, heb je dat ooit eerder gezien? En dat aan de stille oceaan. Ik wil hier super graag nog een keer heen met mijn zus, alles is zo dichtbij, Venice, het centrum van Los Angeles, Malibu, Highway 1 en nog veel meer. De zoveelste plek waar ik nog een keer heen wil, naast alle nieuwe dingen die ik nog wil zien, zucht.


Dat was het dan, het eindpunt. Ik krijg echt een beetje heimwee van het herschrijven van deze posts.Toen ik iedereen moest verlaten had ik helemaal een gebroken hart gevoel. Eigenlijk iedereen verbleef in het start hotel en ik ging in mijn eentje naar het backpackers hostel in Venice. In Venice ben ik maar even langs de boulevard gelopen om er nog wat van te maken.
Na zonsondergang is het een beetje eng om alleen rond te lopen maar voor zonsondergang is hier allemaal gezelligheid te beleven. Veel kleine winkeltjes, een skatepark waar allemaal kinderen hun trucs aan het showen waren en de muscle beach gym, waar bodybuilders hun work-outs doen onder het zicht van voorbijgangers.
Tijdens mijn eerste dag in Amerika stapte ik in de Uber van een surf instructeur die mij een aantal lessen aanbood maar hem heb ik nooit meer gezien helaas. Venice beach leent zich namelijk erg goed om te surfen. Op mijn allerlaatste dag ben ik nog naar een honkbalwedstrijd geweest van de Los Angeles Angels. Ik kan nog een hele blog schrijven over wat dit voor drama meebracht maar dat is wellicht meer geschikt voor een post als ‘wat er mis kan gaan op reis’, haha.

Dit was de laatste blog over mijn afgelopen reis, mocht je meer willen weten of heb je tips hoe ik mijn reisblogs kan verbeter? Laat gerust een comment achter. Aanstaande zondag vertrek ik naar Seattle waar het volgende avontuur op ons wacht!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

San Francisco, City By the Bay

Het einde van de reis is bijna in zicht. San Francisco is een van de laatste bestemmingen en tevens een welkome stop om even bij te komen in een echt bed. Een fijne gedachte na de vrieskoude nachten in Yosemite.

We arriveerden in San Francisco met een ritje over de Golden Gate Bridge. Surreëel, de brug die voorbij komt in vele films en ook nog eens een van de meest gefotografeerde bruggen is van de wereld. Na een korte stop om zelf even foto’s te maken reden we door naar Haight Ashbury, bekend van
the ‘Summer of Love’ wat zorgde voor een nationale doorbraak van de hippie cultuur.
Tegenwoordig is het een erg kleurrijk district met een hippie-achtige sfeer, unieke winkels en eettentjes.

In de avond zijn we naar de welbekende Pier 39 geweest voor het avondeten en om lekker even rond te kijken.
We konden daarna nog rondhangen in de stad maar voor de volgende dag stond een druk programma klaar en dus wilden de meeste van ons op tijd op bed.


Na het zien van de gehele Full House serie moest ik natuurlijk mijn kans grijpen om zoveel mogelijk herkenbare punten te bekijken uit de serie. Gelukkig was een ander meisje uit onze groep hier ook erg fan van dus konden we mooi samen op missie. De volgende ochtend stonden we vroeg op om naar the painted ladies te gaan. Dit is een rij victoriaanse huizen die in verschillende kleuren zijn geschilderd, deze komen ook weer voor in de leader van de serie. De huizen staan aan de rand van een park die bergopwaarts loopt en waar je uitzicht hebt op de hele stad.
Daarna liepen we naar ‘het huis’ van de familie Tanner. Dit staat een stuk verderop en is het huis wat je hier boven ziet. Er wordt hier ook echt in gefilmd voor de vervolg serie en staat gewoon in een woonwijk. Ik was wel een klein beetje teleurgesteld dat het huis geen rode deur meer had. Maar ik kan in ieder geval zeggen dat ik hier in het echt ben geweest.

Rond 10 uur stond er een tour gepland door het beroemde China Town, dit is de grootste China Town buiten Azië. Dit was echt ontzettend interessant en onze tourguide is een echte local die enorme veel weet over deze buurt en ons meenam naar de coolste hot-spots. Zo gingen we onder andere naar een fortune cookie fabriek, waar ze grotendeels handgemaakte koekjes verkopen en je zelfs een gepersonaliseerd koekje kunt laten maken, we mochten naar de oudste tempel uit de omgeving en konden naar de Old St. Mary’s Cathedral. Tussendoor namen we nog plaats in een oude bakkerij en konden originele recepten proeven zoals mooncake. Tot slot kwamen we bij een soort thee bar waar een thee proeverij werd gehouden, heel bijzonder om te zien en proeven.





In de middag gingen we met een klein groepje naar de indrukwekkende gevangenis op Alcatraz. Wat ondanks zijn historie toch best een mooi eiland genoemd mag worden. Een bezoekje aan het eiland is een geweldige activiteit of je nou alleen of samen wat wilt ondernemen. Doe vooral de audio tour, deze is in ontzettend veel verschillende talen beschikbaar en vertelt waargebeurde verhalen en is erg informatief.
Ik zou over Alcatraz alleen al een hele blog kunnen schrijven maar het is echt iets wat je gezien moet hebben. Het eiland heeft zoveel verschillende doeleinden gehad en zo’n enorme geschiedenis. Het is een heel apart gevoel om hier rond te lopen, ik kan het eigenlijk niet beschrijven.
Hopelijk kun je het zelf ook eens meemaken!





Tot slot zijn drie van ons met de sunset cruise geweest. Dit is echt een onbeschrijflijk mooie ervaring. Je gaat op een catamaran waar je onder andere plaats kunt nemen op een van de grote netten terwijl je onder je het wilde water ziet klotsen. Binnen staan hapjes en drankjes klaar. We stapten op bij pier 43 waarna we richting de Golden Gate Bridge zeilden, we hadden enorm geluk want er waren een stuk of 3 walvissen die zich steeds weer lieten zien. Echt WAUW, wat een ervaring! Daarna voeren we rond Angel Island en Alcatraz terug naar de pier waar de zeeleeuwen ons opwachten. In de tussentijd konden we genieten van uitzichten waaronder de skyline in alle kleuren die samengaan met de zonsondergang. Dit is echt mijn nummer 1 aanrader van deze reis.

A dive into nature, Yosemite NP

Mocht je het boek hebben gelezen van ‘Mijn reis met Jake’ dan zul je ongetwijfeld weten wat ik bedoel. Het was mijn eerste introductie met Yosemite en had gelijk mijn aandacht. Sindsdien is het mijn droom om naar Yosemite te gaan.

Er is geen foto die de schoonheid weergeeft van dit prachtige stuk natuur. Ik heb maar een klein stuk gezien van dit prachtige Nationale Park maar het heeft mijn hart gestolen.
Er zijn vele hikes die je kunt doen, een enorm scala aan wilde dieren en door de frisse lucht voel je je meteen levendig. Al helemaal als je net dagenlang in en rondom de woestijn hebt doorgebracht. Het park ligt op maar 4 uur rijden vanaf San Francisco en is dus perfect om een tijdje een onderkomen te huren.

De eerste dag zijn we naar een van de meest bekende uitkijk punten geweest, Tunnel View ook wel bekend als Inspiration point. Vanaf dit punt heb je uitzicht op de beroemde El Capitan en de Bridalveil Falls. Je komt er via de tunnel aan Wawona road.

Vanaf hier hervatten we de trip naar een aantal grote Sequoias zoals je kunt zien in bovenstaande foto. Deze boomsoort is echt indrukwekkend te noemen, en wekte mijn nieuwsgierigheid naar Sequoia National Park. Eventueel een reisje voor de toekomst? 😉

Daarna reden we naar de camping waar we twee nachten verblijven. De camping waar we verbleven had in al geen 60 jaar beren gezien dus er was geen speciale etenswaar container. Wél moesten we ‘s avonds alles wat maar dieren aantrekt in de trailer bewaren om het meest slechte scenario te voorkomen.

Ik hou echt van de campings waar we allemaal verbleven, ze zijn vaak midden in de natuur en ver weg van stadsgezichten waardoor je ‘s nachts de mooiste sterren hemels waar kunt nemen. Ik heb ze zelden zo gezien als tijdens mijn reis. Verder is het smores eten onder de sterren bij het kampvuur in je pyjama een van de dingen die ik nooit zal vergeten. Het saamhorigheid gevoel is iets wat je meerdere keren ervaart tijdens zo’n bijzondere groepsreis. Noem me sentimenteel maar ik voel nog meerdere emoties opborrelen terwijl ik hier over schrijf.

Kun je je voorstellen dat er hier sneeuw viel een week eerder? Ik bijna niet. Maar de koude nachten bewezen wel anders. De tent was mega koud en zelfs de douches hadden geen warm water meer. Maar dit zijn gewoon dingen die een goede reis memorabel maken. Onverwachte momenten zijn toch iets wat je niet snel vergeet. Dat zie je wel aan het feit dat ik al een hele tijd thuis ben en ik zelfs al op andere reisjes ben geweest maar deze momenten ben ik nog steeds niet vergeten.

De tweede dag was onze hike dag. Onze tour leader had een dag vrij dus wij hadden alle tijd om zelf op avontuur te gaan. Ik had met alle liefde een grotere hike willen doen maar helaas was dat in mijn conditie niet mogelijk. Dit wil ik echt nog eens gaan doen in de toekomst, wie gaat er mee?
Dus in plaats van een grote hike bergopwaarts besloten een groepsgenoot en ik om samen de route van mirror lake te volgen. Een prachtige wandeling langs de rivier waarbij de bergen reflecteren in het water, kleine watervalletjes en vele bomen en dieren, dit had ik ook zeker niet willen missen.
Het gevoel dat je hier krijgt, je bent bijna alleen omgeven door de natuur met volledige rust, dat noem ik puur geluk.

Later op de middag wilden we graag naar de lower falls, een kleine wandeling met schitterend uitzicht. Het enige wat jammer is hieraan is dat het een erg toeristisch pad is. Maar er is wel rekening gehouden met mensen met rolstoel en dat vind ik top.

Get your kicks on route 66

Delgadillo’s Snow Cap

Onze ontmoeting met Route 66 vindt plaats op de weg tussen Seligman en Kingman. Seligman is vernoemd naar Jesse Seligman een van de financiers die investeerden in een treinrails die langs dit dorp komt. Wij hadden hier een tussenstop om te lunchen, om natuurlijk met het beroemde Route 66 logo op de foto the gaan en om een milkshake te halen van Delgadillo’s Snow Cap. De Snow Cap is beroemd om zijn enorme speciale milkshakes. Dit dorp biedt ook genoeg souvenirwinkels om je eigen nummerplaats, ansichtkaarten of wat meer te kopen.

This was probably one of my favorite stops on the tour. I really love the vintage vibe, like no time has passed. And it is perfect for pictures, I definately recommend stopping by if you ever get the chance!
Dit was samen met Salvation Mountain een van mijn favoriete tussenstops in onze reis. De sfeer die op mijn favoriete plekken hangt is alsof er halverwege vorige eeuw geen tijd meer verstreken is. Daar houd ik ontzettend van, net alsof je terug de tijd in gaat, de vervagende kleuren en oude designs wekken echt een soort fascinatie bij mij op. Dit dorp is ook echt fotogeniek, dus mocht je de kans krijgen, zorg dat je er een tussenstop maakt!