The great Californian coast

Op het moment van schrijven is het al negen maanden geleden dat ik terug kwam van vakantie. Terwijl ik bijna alle andere vakantie blogs al in juli 2017 schreef, lukte het me niet om een laatste blog te schrijven. Ik heb in de afgelopen tijd vrij weinig op mijn blog geschreven over welk onderwerp dan ook. Ik wist ineens niet meer wat ik nou echt leuk vond. Nu ik dit een aantal maanden later lees voel ik mij een ontzettende aansteller, nu kan ik eindelijk leuke dingen doen en heb ik vrijheid, lijkt ineens alles moeilijk.

Al was mijn reis naar Amerika maar van korte duur, het heeft zeker iets in gang gezet. Positief gezien ben ik in het afgelopen jaar ontzettend veranderd en durf ik wel te zeggen dat ik sterker en zelfverzekerder in mijn schoenen sta. Dat is iets wat ik jou als lezer ook wil meegeven, durf het aan!
Ik heb uitgevonden wat ik het allerleukste vind om te doen namelijk reizen en fotografie, wat tegelijkertijd ook wel lastige hobby’s zijn maar bij beiden staat centraal: nieuwe dingen uitvinden. In de tussentijd heb ik de stap gezet om eindelijk een nieuwe studie te gaan volgen, ik hoef alleen de toelatingstoetsen nog maar te halen. (Makkelijker gezegd dan gedaan.) Om mijn sentimentele verhaaltje blij af te sluiten; zondag mag ik weer, dan begint mijn nieuwe reis! Daarom sluiten we vandaag de USA-serie af met de kust van Californië!


Op de laatste dag had onze tourguide weer een leuke verrassing bedacht, ontbijt bij een American diner. De meeste tours werken met het ‘food kitty’ systeem. Je levert $10 dollar per dag in en daar wordt eten van gekocht, wat je aan het eind overhoudt, daar ga je van uit eten of wordt weer verdeeld over de groep. Zo dus ook bij ons ontbijt, er was een enorm menu om uit te kiezen. Het lijkt misschien niet veel maar er is geen enkel menu wat je helemaal op krijgt, in ieder geval geen van ons. Verder kon je nog kiezen uit milkshakes, deze zijn ENORM, je krijgt een grote beker maar daar hoort ook nog een shaker gevuld met milkshake bij. Ik kan je verzekeren dat ik veel eet en dit kreeg zelfs ik niet op.


Na het ontbijt reden we verder naar een van onze laatste stops. De originele route zou langs de Bixby Creek Bridge gaan aan de kust van de Big Sur maar deze was helaas eerder het jaar in elkaar gestort. Ik vond het erg jammer want dat had ik graag gezien maar we zien wel wat de toekomst brengt.
Deze route zou ons ook langs San Louis Obispo leiden maar in plaats daarvan besloten we naar Monterey te gaan. Monterey ligt aan een baai en er hangt een vrij lieflijke sfeer. Er is genoeg te doen zoals een bezoek te brengen aan het Aquarium, een bezoek aan Cannery Row of naar het Dalí museum. Zelf ben ik langs Cannery Row geweest waar ze een tal aan leuke winkeltjes hebben, ook is er nog veel te zien van de oude fabrieken waar vroeger sardines verpakt werden. Erg leuke stad waar ik nog eens hoop terug te komen.

Pacific park.

Santa Monica is de allerlaatste tussenstop van onze vakantie, om te janken. Ik had hier wel voor eeuwig willen blijven. Dit punt is tevens ons tweede en laatste ontmoeting met Route 66, dit is namelijk het einde van de route. Er is geen beter einde van de reis dan een bezoek aan de Santa Monica pier. Een pier met een amusementspark, muziek evenementen en een oneindige keuze aan eetgelegenheden, heb je dat ooit eerder gezien? En dat aan de stille oceaan. Ik wil hier super graag nog een keer heen met mijn zus, alles is zo dichtbij, Venice, het centrum van Los Angeles, Malibu, Highway 1 en nog veel meer. De zoveelste plek waar ik nog een keer heen wil, naast alle nieuwe dingen die ik nog wil zien, zucht.


Dat was het dan, het eindpunt. Ik krijg echt een beetje heimwee van het herschrijven van deze posts.Toen ik iedereen moest verlaten had ik helemaal een gebroken hart gevoel. Eigenlijk iedereen verbleef in het start hotel en ik ging in mijn eentje naar het backpackers hostel in Venice. In Venice ben ik maar even langs de boulevard gelopen om er nog wat van te maken.
Na zonsondergang is het een beetje eng om alleen rond te lopen maar voor zonsondergang is hier allemaal gezelligheid te beleven. Veel kleine winkeltjes, een skatepark waar allemaal kinderen hun trucs aan het showen waren en de muscle beach gym, waar bodybuilders hun work-outs doen onder het zicht van voorbijgangers.
Tijdens mijn eerste dag in Amerika stapte ik in de Uber van een surf instructeur die mij een aantal lessen aanbood maar hem heb ik nooit meer gezien helaas. Venice beach leent zich namelijk erg goed om te surfen. Op mijn allerlaatste dag ben ik nog naar een honkbalwedstrijd geweest van de Los Angeles Angels. Ik kan nog een hele blog schrijven over wat dit voor drama meebracht maar dat is wellicht meer geschikt voor een post als ‘wat er mis kan gaan op reis’, haha.

Dit was de laatste blog over mijn afgelopen reis, mocht je meer willen weten of heb je tips hoe ik mijn reisblogs kan verbeter? Laat gerust een comment achter. Aanstaande zondag vertrek ik naar Seattle waar het volgende avontuur op ons wacht!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Frame your holiday

HOERA voor vakantie, het is Juli en voor veel mensen de start van de zomer vakantie. Of je nou op onderzoek gaat in een nieuw land of je nieuwe dingen gaat ontdekken in je eigen omgeving, zomer is de tijd om herinneringen te maken die je nooit meer wilt vergeten. En dat is nou het leuke, je hoeft ze ook niet te vergeten! Continue reading “Frame your holiday”